Architektura

  Dlaczego współczesne osiedla są tak nieprzyjazne? Kilka słów o przestrzeni, której przestaliśmy doświadczać Współczesne miasta budują coraz więcej mieszkań, ale coraz rzadziej tworzą prawdziwą przestrzeń miejską. Powstają osiedla gęste, ekonomiczne i efektywne pod względem sprzedaży metrów kwadratowych, jednak często pozbawione tego, co przez wieki stanowiło fundament dobrej urbanistyki — hierarchii przestrzeni, skali człowieka i świadomej kompozycji. Dawne miasta, nawet budowane bez współczesnych technologii, posiadały czytelny układ: place pełniące funkcję integracji społecznej, osie widokowe, dominanty architektoniczne, półprywatne przestrzenie przejściowe, logiczny rytm ulic i zabudowy. Miasto miało strukturę. Człowiek intuicyjnie rozumiał przestrzeń. Dzisiejsze osiedla często projektowane są odwrotnie — od wskaźników ekonomicznych do przestrzeni, a nie od przestrzeni do jakości życia mieszkańców. W efekcie powstają układy: pozbawione centrum, bez miejsc integracji, z chaotyc...

Początki obozu warownego w Krakowie W roku 1847 wyznaczono w Krakowie punkty do umocnienia, w 1849 rozpoczęto prace, w 1856 ukończono budowę twierdzy Kraków. Powstały wtedy obóz warowny składał się punktowego rdzenia, zawierającego 2 potężne forty główne (Kościuszko i Krakus), 2 forty z redutami (luneta Warszawska i Grzegórzecka), 2 baszty  maksymiliańskie  (Krzemionki i  św.Benedykta ) i 29 dzieł pośrednich - ziemnych szańców. Prace nadzorował gen.  Caboga , generalny inspektor inżynierii. Powstałe dwa forty główne, zbudowane dookoła ziemnych kopców (Kościuszki i Krakusa), miały niezwykle unikalne formy. Fort Kościuszko Zamknięty, cytadelowy Fort Kościuszko został założony na planie regularnego sześcioboku bastionowego. Trzy bastiony miały formy klasyczne, zaś trzy bastiony od strony miasta formę dwupiętrowych baszt  puntone . Bastiony od strony przedpola otrzymały murowane nadszańce i dwie kaponiery w fosie. W szyi umieszczono dwupiętrowe koszary obronne. For...

,,W jaki sposób globalizacja wpływa i wpłynie na społeczne wytwarzanie przestrzeni w XXIw ?” Opisując zachodzące w świecie zmiany, coraz częściej pojawia się pojęcie globalizacji. Popularność tego terminu napędzają media. Stał się tak modny, że już chyba nikomu nie przychodzi do głowy by zastanawiać się nad jego istotą. Globalizacja kojarzy się nam z wielkimi koncernami samochodowymi, McDonaldem, Coca-colą i wszystkim tym, co teraz atrakcyjne i do tego ułatwiające życie. Termin globalizacja jest bardzo szeroki, kryje w sobie wiele innych pojęć, które mają ogromny wpływ na przemiany społeczne. Najbardziej popularną definicją jest definicja Ronalda Robertsona, według którego globalizacja to „ zbiór procesów, które czynią świat społeczny jednym” [1] . Inni socjologowie zazwyczaj globalizację traktują szerzej , jako ogół procesów zachodzących na różnych płaszczyznach: społecznych, politycznych, ekonomicznych, technicznych, kulturalnych, a powodujących istotne zmiany odbierane jako zanik ...

Architektura militarna - fortyfikacje

SYSTEM FORTOWY- GRUPOWY System ten zapoczątkowano około 1885 roku, był on odpowiedzią na rosnące doskonalenie sil zbrojnych, występowały już nie tylko działa i pociski, ale także moździerze i różnego rodzaju karabiny. GŁÓWNE ZAŁOŻENIA SYSTEMU OPIERAŁY SIĘ NA TYM IŻ  z jednego standardowego rodzaju fortu wykształca się grupa współdziałających dzieł, która dopiero może sprostać coraz bardziej zróżnicowanym funkcjom obrony. Tak powstają najpierw grupy forteczne złożone z dzieł różno zadaniowych i baterii, potem zaś grupy warowne (ok. 1900) będące skupiskami już nie fortów, lecz różnych organów obrony wokół jednego fortu głównego.

                Lata 1902-1914 to okres kiedy modernizuje się stare fort artyleryjskie. Dzieło 44 zostaje doprowadzone do standardu fortu opancerzonego, natomiast na wszystkich pozostałych obiektach tej klasy modernizowane są kaponiery poprzez przebudowę profilu strzelnic, obiekty 45, 48 i 49 otrzymują wzmocnienia strukturalne schronów głównych.  Natomiast obiekty z prostą szyją sponsony dla broni maszynowej. Na forcie 38 wylano dodatkowe płyty żelbetonowe, na 49 i 52 ściągnięto nasypy ziemne pod wspomniane płyty, niestety, ze względów finansowych nigdy nie zostały wylane. Podjęto również decyzję o likwidacji pierwszego pierścienia i przejęcia jego funkcji przez drugi pierścień. W latach 1907-1909 szańce FS (4, 5, 8, 10, 14) były przebudowywane na międzypolowe forty piechoty rdzenia. W roku 1903 zostaje wybudowany szereg bliźniaczych baterii stałych opatrzonych schronami w poprzecznicach na północno-zachod...

Historia Historia fortyfikacji krakowskich sięgają okresu prehistorycznego. Badania archeologów i historyków ukazują relikty drewniano - ziemnych umocnień Wawelu i przy zamkowych osad, od chwili lokalizacji miasta w 1257 roku połączonych w całość. Do chwili obecnej zachowały się jedynie fragmenty średniowiecznych murów miejskich i zamkowych, w różnych pozostałościach reprezentowane są umocnienia nowożytne z nowych etapów dziejów miasta - królewskiej stolicy. Ostatni akt dziejów Rzeczypospolitej Obojga Narodów pozostawił trwały ślad w postaci kleszczowego frontu murów na Wawelu, choć znikły polowe umocnienia Tadeusza Kościuszki. Potem nastąpiła "noc zaborów". Po epoce napoleońskiej układ granic ustalił kongres wiedeński w 1815 roku, przyjmując dla Krakowa z najbliższymi okolicami status Wolnego Miasta pod kontrolą Prus, Austrii i Rosji. Kres jego istnienia spowodowała interwencja zbrojna tych mocarstw w 1846, która nastąpiła w związku z Powstaniem Krakowskim, wyprzedza...

System bastionowy zaczęto stosować od drugiej połowy XVw. Wprowadzając pięcioboczny w planie taras, system ten rozwiązał teoretycznie niepokonywalny dotąd problem wyeliminowania pola martwego, czyli skutecznej obrony czół elementów flankujących. Dzięki temu zniknął ten problem szczególnie charakterystyczny dla baszt i bastei niezależnie od narysu czworobocznego, kolistego czy nawet sześcio- i więcej bocznego. Doświadczenie idące z wiekiem uświadomiło, że spośród wszystkich figur, na jakich można wykreślić rozplanowanie elementu flankującego, tylko pięciobok spełnia teoretycznie ten warunek.

Cechami systemu kleszczowego kleszczowego są przede wszystkim: Użycie kleszczowego systemu obrony zestawionego w regularny obwód. Osłabienie obrony bliskiej a wzmocnienie dalekiej - Polska - Austriacka - Pruska - Rosyjska Narys kleszczowy utworzony był z wałów ziemnych, których odcinki o długości 100 d0 400 m usytuowane były względem siebie pod katem  pod kątem prostym lub rozwartym (90-120 o ), w kształcie linii zygzakowatej. W załamaniach wałów usytuowane były kojce, z których flankowano dno rowów wzdłuż skarpy wałów. Gwieździsty narys umożliwiał prowadzenie krzyżowego ostrzału przedpola ogniem bezpośrednim poziomym z dwóch kierunków. Składały się one zatem na przemian z zatok ( golfo ) i narożników ( saillant ), tak w zamkniętych obwodach obronnych, jak też w krótkich otwartych odcinkach przyczółków mostoych lub improwizowanych okopów

Kultura Łużycka - kultura archeologiczna środkowej i młodszej epoki brązu oraz wczesnej epoki żelaza , występująca głównie na ziemiach polskich oraz przyległych do nich obszarów w innych państwach. Należy do kręgu kultur pól popielnicowych [ , do którego kwalifikuje się między innymi ze względu na formę pochówku ciałopalnego w popielnicach zakopywanych w ziemię. Występowały w niej zarówno osady otwarte, jak i zamknięte, do których zalicza się osadę w Biskupinie . Natomiast wszystkie grupy kultury łużyckiej charakteryzują się z tym samym modelem gospodarki oraz względnie zbliżonym modelem struktur osadniczych.  Termin kultura łużycka został stworzony w drugiej połowie XIX wieku przez niemieckiego patologa , antropologa i prehistoryka Rudolfa Virchowa . Początkowo nazwa ta służyła jedynie do oddania zjawisk występujących na obszarach Łużyc , gdzie na przełomie epoki brązu i wczesnej epoki żelaza, pojawiły się cmentarzyska składające się z grobów popielnicowych. ...

W polskim średniowieczu doniosłą rolę odgrywały fortyfikacje stałe, które w wielu wojnach toczonych przez Piastów i Jagiellonów wykazały swą przydatność militarną jako dzieła doskonale opanowanej sztuki budowy umocnień drewniano-ziemnych. Grody pełniły w Polsce różne funkcje - twierdz nadgranicznych, refugiów dla ludności czy siedzib władcy. Wznoszono je nadając im najlepsze walory obronne. Na Niżu Polskim naturalnym czynnikiem powiększającym obronność grodu była woda - rzeka, jezioro czy moczary. We wczesnym średniowieczu podstawowym materiałem do budowy grodów były drewno i ziemia (piasek, glina, żwir) uzupełniane luźnymi kamieniami.

Kraków po lokacji Przywilej  lokacyjny  Krakowa został wydany przez Bolesława Wstydliwego z udziałem jego matki  Grzymisławy  i żony  Kingi  we wsi  Kopernia . Zadecydowano w nim o ustanowieniu gminy miejskiej w Krakowie rządzącej się zasadami  prawa magdeburskiego .

Historia Architektury miasta Kraków Osada Okół We wczesnym okresie, główne życie Krakowa  oraz działalność handlowa miały miejsce na Okole.  Było to podgrodzie obwarowane umocnieniami drewniano-ziemnymi. Na jego terenie znajdowały się: domy mieszkalne, kościoły, dworki, zakłady rzemieślnicze i handlowe. Okół, najprawdopodobniej posiadał ratusz oraz drewniane hale w których odbywał się handel suknem czyli sukiennice. Na podstawie zachowanych reliktów w piwnicach istniejących budynków, możemy się domyślać, iż biegły one wzdłuż dzisiejszej ulicy grodzkiej od Placu Marii Magdaleny do ulicy Poselskiej. Osiami Okołu były ulice Grodzka i Kanonicza.

Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie Na terenie należącym do Muzeum Lotnictwa Polskiego, znajdującym się przy al. Jana Pawła II 39  w Krakowie, wzniesiono nowy budynek główny Muzeum, który  także będzie pełnił funkcję obiektu wejściowego na teren kompleksu Muzeum oraz Lotniczego Parku Kulturowego, usytuowanego na terenie dawnego lotniskaRakowice-Czyżyny w Krakowie.

Lokacja miasta średniowiecznego musiała spełniać podstawowe warunki obrony. Na obszarze dawnego imperium rzymskiego w miejscu starych rzymskich miast i obozów powstało nowe miasto Aosta . Początkowo miało ono prawidłowy układ obozu, orientowany według stron świata, przecięty dwiema prostopadłymi arteriami oraz szereg prostokątnych działek. Z biegiem czasu układ zabudowy stawał się coraz bardziej swobodny, zatracał się dawny, prosty przebieg ulic.   Rozplanowanie miasta Sredniowiecznego ściśniętego murami obronnymi akcentowało główny element kompozycyjny układu.

Zamki okresu średniowiecza Wbrew pewnym podejrzeniom, nie były wzorowane na budowlach antycznych, dokładniej rzymskim „castellum”. Różnice są widoczne na pierwszy rzut oka; podczas gdy rzymskie „zamki” były prostokątne, przecięte dwoma ulicami i opatrzone w cztery bramy, to średniowieczne budowle były nieregularne, przecięte tylko jedną ulicą i o jednej bramie. Jednakże średniowieczne budownictwo nie było zupełnie odcięte od antycznego, to ostatnie wywarło pewien wpływ na architekturę zamku średniowiecznego, gdyż to właśnie na pismach rzymskich, opisujących fortyfikację, opierali się budowniczowie twierdz. Niewiele wiadomo o budowlach zamkowych z wczesnego średniowiecza. Dopiero od XII wieku dochowało się więcej budowli i dokładniejsze opisy w źródłach historycznych oraz rycerskich poematach francuskich i niemieckich.