Architektura

System bastionowy zaczęto stosować od drugiej połowy XVw. Wprowadzając pięcioboczny w planie taras, system ten rozwiązał teoretycznie niepokonywalny dotąd problem wyeliminowania pola martwego, czyli skutecznej obrony czół elementów flankujących. Dzięki temu zniknął ten problem szczególnie charakterystyczny dla baszt i bastei niezależnie od narysu czworobocznego, kolistego czy nawet sześcio- i więcej bocznego. Doświadczenie idące z wiekiem uświadomiło, że spośród wszystkich figur, na jakich można wykreślić rozplanowanie elementu flankującego, tylko pięciobok spełnia teoretycznie ten warunek.

Cechami systemu kleszczowego kleszczowego są przede wszystkim: Użycie kleszczowego systemu obrony zestawionego w regularny obwód. Osłabienie obrony bliskiej a wzmocnienie dalekiej - Polska - Austriacka - Pruska - Rosyjska Narys kleszczowy utworzony był z wałów ziemnych, których odcinki o długości 100 d0 400 m usytuowane były względem siebie pod katem  pod kątem prostym lub rozwartym (90-120 o ), w kształcie linii zygzakowatej. W załamaniach wałów usytuowane były kojce, z których flankowano dno rowów wzdłuż skarpy wałów. Gwieździsty narys umożliwiał prowadzenie krzyżowego ostrzału przedpola ogniem bezpośrednim poziomym z dwóch kierunków. Składały się one zatem na przemian z zatok ( golfo ) i narożników ( saillant ), tak w zamkniętych obwodach obronnych, jak też w krótkich otwartych odcinkach przyczółków mostoych lub improwizowanych okopów

Kultura Łużycka - kultura archeologiczna środkowej i młodszej epoki brązu oraz wczesnej epoki żelaza , występująca głównie na ziemiach polskich oraz przyległych do nich obszarów w innych państwach. Należy do kręgu kultur pól popielnicowych [ , do którego kwalifikuje się między innymi ze względu na formę pochówku ciałopalnego w popielnicach zakopywanych w ziemię. Występowały w niej zarówno osady otwarte, jak i zamknięte, do których zalicza się osadę w Biskupinie . Natomiast wszystkie grupy kultury łużyckiej charakteryzują się z tym samym modelem gospodarki oraz względnie zbliżonym modelem struktur osadniczych.  Termin kultura łużycka został stworzony w drugiej połowie XIX wieku przez niemieckiego patologa , antropologa i prehistoryka Rudolfa Virchowa . Początkowo nazwa ta służyła jedynie do oddania zjawisk występujących na obszarach Łużyc , gdzie na przełomie epoki brązu i wczesnej epoki żelaza, pojawiły się cmentarzyska składające się z grobów popielnicowych. ...

W polskim średniowieczu doniosłą rolę odgrywały fortyfikacje stałe, które w wielu wojnach toczonych przez Piastów i Jagiellonów wykazały swą przydatność militarną jako dzieła doskonale opanowanej sztuki budowy umocnień drewniano-ziemnych. Grody pełniły w Polsce różne funkcje - twierdz nadgranicznych, refugiów dla ludności czy siedzib władcy. Wznoszono je nadając im najlepsze walory obronne. Na Niżu Polskim naturalnym czynnikiem powiększającym obronność grodu była woda - rzeka, jezioro czy moczary. We wczesnym średniowieczu podstawowym materiałem do budowy grodów były drewno i ziemia (piasek, glina, żwir) uzupełniane luźnymi kamieniami.

Kraków po lokacji Przywilej  lokacyjny  Krakowa został wydany przez Bolesława Wstydliwego z udziałem jego matki  Grzymisławy  i żony  Kingi  we wsi  Kopernia . Zadecydowano w nim o ustanowieniu gminy miejskiej w Krakowie rządzącej się zasadami  prawa magdeburskiego .

Historia Architektury miasta Kraków Osada Okół We wczesnym okresie, główne życie Krakowa  oraz działalność handlowa miały miejsce na Okole.  Było to podgrodzie obwarowane umocnieniami drewniano-ziemnymi. Na jego terenie znajdowały się: domy mieszkalne, kościoły, dworki, zakłady rzemieślnicze i handlowe. Okół, najprawdopodobniej posiadał ratusz oraz drewniane hale w których odbywał się handel suknem czyli sukiennice. Na podstawie zachowanych reliktów w piwnicach istniejących budynków, możemy się domyślać, iż biegły one wzdłuż dzisiejszej ulicy grodzkiej od Placu Marii Magdaleny do ulicy Poselskiej. Osiami Okołu były ulice Grodzka i Kanonicza.

Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie Na terenie należącym do Muzeum Lotnictwa Polskiego, znajdującym się przy al. Jana Pawła II 39  w Krakowie, wzniesiono nowy budynek główny Muzeum, który  także będzie pełnił funkcję obiektu wejściowego na teren kompleksu Muzeum oraz Lotniczego Parku Kulturowego, usytuowanego na terenie dawnego lotniskaRakowice-Czyżyny w Krakowie.